بد نیست کنار شرکت در جشنواره «چهره 89» وبلاگ هایی که دوست داریم را در وبلاگ هایمان معرفی کنیم و کمی درباره شان توضیح دهیم.
اسفند ۴, ۱۳۸۹ at ۱۱:۵۷ ق.ظ
· Filed under گاهنوشت
«وبلاگ نیوز» همت به خرج داده، جشنواره «چهره ۸۹» یا بهترین وبلاگ سال را دارد برگزار می کند؛ لیست نامزدهای تا به الآن را که نگاه می کردم با وبلاگ های جالب و جدیدی مواجه شدم که تا به حال نمی شناختم.
به نظرم رسید، حالا که هر کس دارد لیست خودش را به صندوق می اندازد، حیف است فقط سه وبلاگ پر رای دیده شوند؛ بیایید وبلاگ هایی که معرفی می کنید را در وبلاگ هایتان هم با شرحی از این که چرا به نظرتان باید دیده شوند، بنویسد، محدودیت پنج تایی هم ندارید و بد نیست به وبلاگ های کم بازدید و در حاشیه و تازه تاسیس ها هم اهمیت دهید؛ چون آنچنان که می دانیم مطرح شدن در وبلاگستان، وابسته به پارامترهایی است که یکی از آنها خوب نوشتن است؛ در این میان عضو جریان، گروه یا مافیا بودن فرایند را کمی ناعادلانه می کند. البته من در این دوران ترک وبلاگ نویسی تازه چند هفته است روزه ش را شکسته ام، خصوصا به دلیل دوری از مظاهر تکنولوژی چون گوگل ریدر، وبلاگ خوان خوبی نبوده ام؛ با این حال این لیست من است:
۱٫ زهرا هاشمی بهرمانی -اچ.بی- :
زهرا از وقتی من یادم است دارد می نویسد؛ از آن وبلاگش در پرشین بلاگ تا الآن، اما هیچ وقت به اندازه دوسال اخیر از لاک دخترانه ش بیرون نیامده بود و بروزی سیاسی/اجتماعی نداشت. وبلاگ زهرا برایم جذاب است؛ چون ژانری اقلیت و البته دلنشین از حزب الله را ارائه می دهد؛ که خصوصا عدم تشابه تصویر با تصور تیپیکال از حزب الله، نشان می دهد انتخاب این مسیر کامل منطقی و نه از سر موقعیت بوده است. از سوی دیگر، زهرا این توفیق را داشته است که مخاطبی را که در عطش دانستن روزمرگی های روان و شاد یک آدم است را آرام به دنبال خود بکشد و در این میان نگاه سیاسی و اجتماعی خود را نیز گاه ارائه دهد؛ همین جذابیت و مخاطب پسندی زهرا است که وی را سیبل حمله ضدحزب الله می کند، وگرنه یادداشت یک وبلاگ گوشه افتاده بی مخاطب درباره فرزاد کمانگر هیچ وقت مخاطب پیدا نمی کند که نقد شود. این روش نگارش موید این نکته است، که رسانه فانتزی وبلاگ، نیاز مند سطحی از سرگرمی است تا به ایده آل میزان مخاطب نزدیک شود.
۲٫ آرمانخواهی – آلکوم ایکس (علی کمیلی) – :
هنگامی که بخشی از وبلاگستان، در جریان اصلی، با سرعت و هیجان و پر سر و صدا مسیر خود را می رود؛ وبلاگ هایی وجود دارند که در فضای آرام خودشان مشغول نوشته های پر مغزی هستند که سواری بر موج خبری سیاسی و حضور در بازی های وبلاگی برایشان اهمیتی ندارد. در واقع تولید محتوای اصلی وبلاگستان در چنین وبلاگ هایی رخ می دهد. علی کمیلی، به عنوان یکی از اولین های جنبش عدالتخواه دانشجویی و موسسین موسسه امت واحده -مجری کاروان آسیایی غزه- عنصری معتبر است که نباید نوشته هایش را از دست داد.
۳٫ خرچنگ زاده – هاتف خالدی - :
هاتف، شمایل این بچه تخس سریال های تلویزیونی است که موی دماغ همسایه ساواکی شده باشد؛ دانشجوی دکترا در نروژ که از جهت عدم صرف وقت در فضای نا آشنای نروژ وقت زیادی برای اینترنت دارد؛ این چنین است که به خوبی روی موج اخبار سوار می شود و همیشه بازدید بالایی دارد؛ البته درگیری زیادی در اینترنت، بخشی از مطالب هاتف را معطوف به روابط بین وبلاگی و کل کل با وبلاگ نویسان غربگرا کرده است، که البته در فضای رسانه ای و برای پروپاگاندا و جنگ روانی، انجام این فعالیت گاه لازم است. ضمنا عکس هایی که در فتوبلاگش می گذارد هم محشرند.
۴٫ درویشی نشسته بر پوست پلنگ – سید اکبر موسوی اعظم (ساما) - :
ساما همان است که تیتر وبلاگش می گوید؛ یک درویش خسته دل پر احساس، یک طلبه مرید بهجت، که ادبیات و هنر را می فهمد، و در همه شعرهای سپیدش، مینیمال هاش و حتی مطالب جدی ش روحی از اخلاق و عاطفه جاری است؛ ساما ها رگ های نادیده ی وبلاگستان اند که بی وجودشان وبلاگستان خشک می شود. اشارات عرشیه هم کشکول مینیمال های ساما است.
۵٫ دانشطلب – مجتبی – :
مانند پیرمردی غرغرو در ایوان یکی از خانه های محل می ماند، که همیشه یک کتاب خطی کنار دستش است یا دارد روی صندلی نئنویی ش می خواند؛ نکته مهم دانشطلب همین است؛ بیرون از گود بازی های سیاسی نشسته است و علاقه ای هم به حضور در این فعالیت ها ندارد و به شدت، خصوصا در حوزه تاریخ سیاسی، پر مطالعه است. این وضعیت از او منتقد و تحلیل گری گزنده می سازد که شاید بسیاری اوقات با نتیجه گیری های وی موافقتی نداریم ولی استدلال ها و فَکت هایی که ارائه می دهد جذاب و قابل توجه است.
۶٫ ۴ دیواری – مانی ب. – :
چپ گرایی شاخصه اصلی وبلاگ مانی ب. است؛ آنچه که نقش محوری در وبلاگ وی دارد، ترجمه مقالات خارجی، یا مچ گیری از رسانه های فارسی خارجی است که با رندی قصد تطهیر تصویر امپریالیسم را دارند و گویی در لحظه ای مفرح، مانی ب. چون کودکی شرور پته شان را روی آب می ریزد و با مقایسه اخبار و حقایق تناقض شان را به نمای می گذارد.
۷٫ گفتمگفت – فرهاد جعفری - :
فرهاد جعفری معرف حضور اکثرمان هست؛ نویسنده سکولاری که هرچند در بیشتر اوقات، حتی طبق استدلال های خودش من به نتیجه دلخواه وی نمی رسم؛ اما درباره شدت انتقاد به وضعیت فعلی و احزاب خانوادگی اصلاحات با وی هم نظرم؛ و گفته های اقتصادی و اجتماعی وی همیشه چیزی برای افزودن به من دارد. مطالب بلند فرهاد جعفری را از دست ندهید؛ می توانید مثل من ساعاتی از جمعه ها را بگذارید برای طویل خوانی.
به این لیست می توانم روزنوشت – سیداحمد موسوی -، هیس – داوود مرادیان - و چای نبات – مهدی شیخ صراف – را هم اضافه کنم.
دعوت.
لیست خاصی در نظر ندارم، هر کس این مطلب را می خواند دعوت می کنم به نوشتن درباره وبلاگ هایی که دوست دارد؛ فقط اگر نوشتید، خبر دهید که ذیل مطلب به آن لینک دهم.
پی نوشت.
تجربه به شدت موفق، و البته ناکام و نیمه تمام «مجمع وبلاگ نویسان مسلمان»، درس های خوبی به من داد؛ همین درس ها بود که موجب شد، پس از یک سال و خورده ای فاصله گرفتن از فضای مجازی، هنگام برگشت به جای تلاش برای احیای مجمع، به تاسیس فعالیت به ظاهر فانتزی «کافه حزب الله» برای ترمیم و احیای روابط پیش نیاز برای فعالیت های هماهنگ اقدام کردیم و مستقیم وارد فاز عملیاتی نشدیم.
یک قانون نانوشته درمیان ما وجود داشت/دارد که باید از همدیگر حداکثر حمایت را بکنیم؛ و این چنین است که وقتی حسن میثمی و دوستانش در وبلاگ نیوز، طرح چهره ۸۹ (که مشابهش را من از سالها پیش در نظر داشتم و به دلایلی اجرا نکردم) را اجرا می کند، فکر می کنم همه ما هر چه قدر که می توانیم باید به پیروزی تلاش وی کمک کنیم، که موفقیت و شکست هر کدام از ما، در نگاه عام، به کارنامه تمامی ما نوشته می شود.
Permalink
حسن wrote @ اسفند ۴م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۳۵ ب.ظ
ممنون محمدمسیح :)
خوشم اومد، خوشم نیومد: 
3 
1
[پاسخ]
دمت گرم
خوشم اومد، خوشم نیومد: 3 1
[پاسخ]
مانی ب. wrote @ اسفند ۴م, ۱۳۸۹ at ۸:۴۲ ب.ظ
سلام.
ممنونم از توجه شما. اما باید – حتی به این قیمت که کمی سرخورده شوید – توضیحاتی بدهم.
در وبلاگ من ترجمه زیاد است٬ اما ترجمه نقش محوری ندارد.
با مفهوم «مچ گیری» مخالفم. این را یک نوع برچسب می دانم. من از هیچکس و از هیچ رسانه ای مچ گیری نمی کنم.
بچه شرور را می پذیرم (!) اما چپ گرایی را نه. این هم یک برچسب دیگر است. واقعیت این است که چپ و راست و محافظه کار و … مفاهیم به دردبخوردی برای مواجهه با واقعیات امروز نیستند. این مفاهیم امروز از سوی کسانی به کار می رود که روند پر سرعت تغییرات آن ها را زیر گرفته است. به شما هم دوستانه توصیه می کنم در استفاده از این مفاهیم تجدید نظر کنید.
__________
پاسخ:
منظورم از چپ گرایی، رفتار تمام انتقادی به وضعیت بود نه مفهوم اقتصادی ش؛ شاید درست بیان نکردم؛ و البته مچ گیری به نظرم یک تعریف است نه برچسب؛ خصوصا که این روش در مقابل رسان هه ای که سعی در وارونه نمایی دارد ستودنی است.
خوشم اومد، خوشم نیومد: 2 1
[پاسخ]
شیرحسین wrote @ اسفند ۵م, ۱۳۸۹ at ۹:۴۶ ب.ظ
وبلاگت بدجوری به تته پته افتاده؟!
پستتو پاک میکنی
masih.ruhollah.org/1389/12/01/628/the-fruit-that-fell
کامنتا رو سانسور میکنی
چیه؟ چه خبره؟
تو خیابونا هم که به قول خودتون جو امنیتیه
داستان چیه؟
میخواین روی قذافی رو سفید کنید؟
_______
پاسخ:
۱٫ پست رو مادرم ازم درخواست کرد پاک کنم؛ وگرنه خودم مشکلی باهاش نداشتم؛ ضمن اینکه یک موضوعی رو می خواستم پخش بشه و شد. سر اون قضیه چون آدمای زیادی دخیلند الآن و هر کس یک ادیت داشت، من زدم پاک کردم خودم رو راحت کردم.
۲٫ کامنتا رو هم سانسور نکردم؛ دیدم، پستای دیگه ول شده نشستید دارید اونجا جر و بحث می کنید منم باید تمام کامنتا رو بخونم تا تایید کنم؛ فکر می کنم تا الآن هم آزادی بیان خوبی حاکم بوده؛ دیگه فرصت نداشتم فکر کردم بهتره ببندمش؛ خصوصا که دیدم به جای مناظره دارید به هم دیگه گیر می دید و تیکه می اندازید و فایده خاصی هم نداشت. بهر حال شرمنده.
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
زمانه wrote @ اسفند ۷م, ۱۳۸۹ at ۳:۲۰ ق.ظ
سلام.
جالب بود.
کلا این قضیه، قضیهی جالبیه. انتخاب وبلاگ نویس برتر و اینا اما معمولا مشکلش اینه که در حد همون وبلاگ های معروف باقی میمونه.
وبلاگ هایی که معرفی کردی رو تقریبا همه شون رو میخوندم و دیده بودم به غیر از “درویشی نشسته بر پوست پلنگ” که به نظرم وبلاگ جالبی اومد.
راستی! وبلاگ خودتم حرف نداره. ;)
یاعلی…
_________
پاسخ:
سلام میلاد؛ من خیلی وقته وب گردی نمی کنم وگرنه سعی می کردم وبلاگای غیر معروف تری رو مطرح کنم :)
خوشم اومد، خوشم نیومد: 1 1
[پاسخ]
روان نویس wrote @ اسفند ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۱:۵۴ ق.ظ
سلام. با این وبلاگ ها آشنایی دارم. حقیقا وبلاگ های جالبی هستند. توصیفات شما هم جالب بود.
خوشم اومد، خوشم نیومد: 1 1
[پاسخ]
عسل پ. wrote @ اسفند ۱۳م, ۱۳۸۹ at ۷:۱۴ ب.ظ
من فقط فرهاد جعفری رو می شناسم و زهرا اچ بی. این اواخر گاهی به زهرا سر زدم و فکر می کنم کمی جا افتاده تر و بزرگتر شده و این همه پایداری و نوشتنش رو تحسین می کنم. ما یه جورایی نسل کلاسیک وبلاگ نویس های فارسی هستیم.
امیدوارم این فیلترینگ هم دست از سر ما برداره و بذاره کارمون رو بکنیم :)
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
زمانه wrote @ اسفند ۱۳م, ۱۳۸۹ at ۹:۵۹ ب.ظ
آقا ما نوشتیم!
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
Saleh wrote @ اسفند ۲۲م, ۱۳۸۹ at ۷:۰۸ ق.ظ
میدونی به تو و امسال تو چی میگن؟ گرگ در لباس میش. گوش کن بچه قرتی، اولا تو بی جا میکنی اسم بسیج رو رو خودت میزاری و از اون طرف واسه سران فتنه و اون ملت احمقی که دنبال اونها راه افتادن خوش رقصی میکنی. له کردن جوجه سوسولایی مثل تو که دنبال یک شبه معروف شدن هستن واسه ما مثل آب خوردن میمونه. حالا دیگه کارت به جایی رسیده که از بچه حزب اللهی ها انتقاد میکنی که بی بی سی از تو به عنوان سند استفاده کنه. اینها رو برات داریم. این از این. در ثانی تو مثل اینکه نمیفهمی که اگه همین بچه حزب اللهی ها نبودن، امروز ایران دست سران فتنه و اربابان آمریکایی اسرایلیشون بود. اون وقت معلوم نبود پدر خواهرزاده تو کدوم حروم زاده ای میشد. میگن باتوم رو بزن تو اون ملاج بی مخی که کار نمیکنه. خوش رقصیات رو تموم کن، و گرنه مادرت رو عروس میکنیم. آشغال انگلیسی.
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
سعید wrote @ اسفند ۲۳م, ۱۳۸۹ at ۳:۲۵ ق.ظ
پسر جان توی وبلاگ شما یه چرخی زدم. اینو برای شما مینویسم چون تو بعضی از پست ها ادعا دارید که خیلی منطقی می نویسید. اینجا هم مینویسم چون جای کامنت رو بستید توی پست مربوط. در ضمن میدونید چرا اصلا مینویسم؟ – و فکر میکنم بقیه هم به همین دلیل زیاد کامنت گذاشتن- دلیلش اینه که احساس می کنم اونی که خونشو ریختن تو خیابون مثل گوسفند انقدر گردن من حق داره که وقتی شما دارید تمام زندگی و تصمیمشو لجن مال میکنید مثل سیب زمینی سرم رو نندازم پایین برم سر زندگی خودم. دقیقا مثل پدر شما که گردن من حق داره. ولی میدونید به نظرم مشکل شما چیه؟ مشکلتون اینه که یه وابستگی ذهنی دارید. بنابراین با اینکه سعی میکنید با منطق جلو برید آخرش حاضر نیستید واقعیت رو قبول کنید و با دلایل آب دهنی همه چیز رو میچسبونید به هم.
واقعاً این مملکت چی میخاد بشه که سر اصول اولیه باید بشینیم بحث کنیم و امثال شما باید تازه این رو بهشون قبولوند یه جوری که بابا به پیر به پیغمبر کشتن آدم بده چه مجاهدین خلق باشه که آدم میکشه چه بسیجی باشه. بابا به پیر به پیغمبر زدن مردم بده حالا چه اسرائیلی باشه چه نیروی انتظامی باشه.
برای اینکه واقعیت رو ببینید لازم نیست دلیل براش بیارید. کافیه یه لحظه چشم هاتون رو ببندید احساسش کنید. به خدا معلومه. دل آدم اگر تیره نشده باشه میفهمتش. چه اینکه بسیجی باشه چه اینکه سبز. مگر بسیج یا سبز امامند که بی اشتباه باشند. مگر صرف اینکه ما بسیجی هستیم یعنی اینکه هر کاری که بسیج میکنه درسته؟ خدا کنه آزاده باشیم.
آفتاب آمد دلیل آفتاب چون دلیلت باشد از وی رو متاب
حالا شما جو میگیرتتون رگ گردنتون میزنه بیرون میگید اون بسیجیه که پشت بام به مردم تیر زده کار خوبی کرده. از کجا میدونید مردم میخاستن اسلحه ها رو بردارن که بعد شورش بشه و جنگ داخلی راه بیوفته. آخه مگه شما خدایید که راجع به زنده بودن مردم تصمیم میگیرید. فکر کردید چون پدرتون شیمیایی شده دیگه هرچی شما میگید درسته و هرجوری که شما میخاید مملکت باشه و پدرتون فکر میکنن همون باید باشه؟ پدرتون با وجدان و شرف خودشون یه معامله کردن که رفتن جبهه در درجه ی اول تا شرمنده ی خودشون نباشن. بنابراین شرفشون رو دارن هنوز. این معنیش این نیست که تا ابد الدهر مملکت همونجوری که شما و پدرتون دوست دارین باشه باید باشه. بهتون توصیه میکنم توبه کنید تو ریختن خون چند نفر شریک نکنید خودتونو.
میدونید جالب ترین چیزی که توی بعد از انتخابات دیدم چی بود؟ اینو دیدم که ۳ میلیون نفر داشتن توی خیابون راه میرفتن و یک شعار هم نمی دادن!!! واقعاً فکر نمی کنم هیچ جای دنیا اتفاق افتاده باشه. میدونید نشونه ی چیه؟ نشونه ی شعور این آدماست نشونه ی اینه که دمبال خشونت نیستن نشون اینه که دارن پرهیز میکنن از خشونت. بعد شما میگید اینا اول شروع کردن!! لازم نیست آدم خیلی علامه باشه که نبینه حکومت اول نمی خواست دخالت کنه ترجیح میداد با شکل مسالمت آمیز با موسوی و کروبی کنار بیاد این بساط جمع شه و وقتی این روش جواب نداد تصمیم گرفت بریزه همه رو جمع کنه. دقت کنید جمع کنه!! شما خودت قانع میشید این ها رو به خودتون میگید؟ کودتای نظامی تو مملکت رو نمی بینید؟ چجوری باید گفت بابا به خدا این ها هم آدمن حق دارن انتخاب کنن نمیخان این حکومت رو.
به خدا پیغمبر هم میخواست حکومت کنه از مردم بیعت گرفت.
ببینید یک چیزی رو باید بدونید اون هم اینکه حفظ نظام از اوجب واجبات نیست. اصلا واجب هم نیست. به نظر من کلا هیچ مصلحتی در این دنیا وجود نداره. حضرت علی گفت همیشه حقیقت رو بگید حتی اگر به ضررتون باشه.
برای دیدن حقیقت گاهی فقط باید چشم هاتونو ببندید. انقدر مشخصه که با چشم بسته هم دیده میشه.
خوشم اومد، خوشم نیومد: 1 0
[پاسخ]
لیست وبلاگ هایی که معرفی کردی با بقیه فرق داشت این نشون دهنده نگاه متفاوت همرا با تیزبینی شماست.توصیفاتی هم که درباره هر کدوم بیان کردی جالب و قابل تامل است.
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
محسن همتی wrote @ فروردین ۳م, ۱۳۹۰ at ۳:۵۱ ب.ظ
این فرهاد جعفری همونی نیست که وحید جلیلی تو ی دیروز امروز فردا ازش تعریف کرد و گفت بهترین نویسنده فرهاد جعفری، بهترین فیلمساز مسعود دهنمکی، بهترین سریالساز فرجلا سلحشور طرفدار احمدینژآد بودن… بابا این که خیلی پرت و پلا بود… یادمه که یه بار به رضاامیرخانی فحش داده بود و مشهور شده بود که بیوتن رو با پول دولت نوشته و از این پرت و چیل ها!
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
هکر wrote @ فروردین ۱۰م, ۱۳۹۰ at ۱۱:۲۰ ب.ظ
چرا؟
نام نویسده ها ولاگ ها الکی می گوی زهرا هاشمی بهرمانی !!!!!!!!
____
پاسخ:
یک شوخی دور همی بود.
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
آمدبهروخاطرمن شدملول تر
زیراکه باغ بی تومحل ملالت است…
یاعلی
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
رضا wrote @ فروردین ۱۸م, ۱۳۹۰ at ۱۲:۳۱ ق.ظ
من حزب اللهی نیستم. ولی برای چی از اسم وبلاگت خوشم اومده..! اگه به حق کپی رایت اعتقاد نداشتم ، صد در صد یه وبلاگ به همین نام می ساختم برای خودم!
خلاصه موفق باشی
خوشم اومد، خوشم نیومد: 1 0
[پاسخ]
گذری و نظری
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
آشنا wrote @ اردیبهشت ۱۱م, ۱۳۹۰ at ۱:۰۵ ب.ظ
سلام
خسته نباشی
به این همه حوصله و صبوریت تو جواب دادن به کامنتا حسودیم می شه
بازم خوشحالم که هنوز داری می نویسی
ما که دیگه متاهل شدیم وقت واسه سر خاروندن نداریم;)
از شما چه خبر؟اوضاع خوبه؟درسا چطوره؟
_______
پاسخ:
سخته اوضاع؛ ولی می گذره؛ انشالله بعدش راحتی باشه :)
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
سعید wrote @ تیر ۱۶م, ۱۳۹۰ at ۳:۴۱ ق.ظ
این زهرا هاشمی بهرمانی رو از کجا آوردی؟!!!! خانم زهرا شمالیه. بهرمان کجا بود؟!
خوشم اومد، خوشم نیومد: 0 0
[پاسخ]
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
پریشب، شب سردی بود …
از حوا به آدم پاسخ در تاريخ اسفند ۵م, ۱۳۸۹ ۱:۵۲ ق.ظ:
سلام , نوشتۀ آخر آقای مانی به نام “عنوان ندارد ” رو خوندم ,
نگاهی ژرف و مطلبی جالب و شآنی خاص خود, متشکرم از ایشون و از شما هم همچنین که معرف ایشون بودید .
خوشم اومد، خوشم نیومد:
2 
0
[پاسخ]